Cliënt verhalen

“Wij zijn gewoon onderdeel van het geheel, net als ieder ander”

Dit jaar werkt hij voor de tweede keer mee aan Paard & Erfgoed. Die ene keer heeft Ronald al enorm veel geleerd. Of beter: inzichten opgedaan. Over zichzelf, de mensen in de maatschappij en zijn dromen voor de toekomst: “Misschien gek om dat over jezelf te zeggen, maar dat kan ik inmiddels goed. Met mensen omgaan.”

Ronald

Ronald was vorig jaar de man die rond liep met een fotocamera. Hij zocht naar de mooiste plaatjes die samen een goed totaalbeeld van het evenement zouden geven. Dat deed hij in de ochtend, want zo rond de middag gaf hij de camera aan een collega en stak zichzelf in een veiligheidshesje en gespte een portofoon aan zijn riem, klaar om bezoekers te helpen bij het parkeren. Geen overbodige luxe, met een opkomst van 6.500 mensen.

Hoe dichterbij het komt…

De voorbereidingen – waar Ronald ook volop aan mee werkt – verlopen gestructureerd en opbouwend, vertelt hij: “Elke week hebben we met z’n allen een vergadering over de voortgang. In de kantine hangt een groot bord waarop staat wat er al is gedaan en wat nog moet gebeuren. Heel prettig werken is dat, want dan kun je afstrepen. Hoe meer je afstreept, hoe dichterbij het komt.”

Het wordt helemaal écht op het moment dat het terrein versierd kan worden. “Die dagen vlak voor Paard & Erfgoed denk je ‘wauw, het wordt echt wat!’, lacht Ronald met een twinkeling in zijn ogen.

Iedereen heeft een stem

Het organiseren van dingen, daar voelt Ronald zich erg senang bij. “Dat deed ik ook op de plek waar ik hiervoor woonde. Een beetje vergelijkbaar met Boschoord, maar daar zal ik niet teveel reclame voor maken”, grapt hij. In die eerdere ervaringen laat hij anderen graag delen in de vorm van tips, maar hij leert ook graag van de mensen om zich heen: “Het is leuk om te zien hoe anderen het doen. Daar kan ik van leren of juist zeggen: ‘joh, zou je dat niet zo en zo doen?’. Meedenken, dat doe ik graag.” Daarvoor krijgt Ronald ook zeker de ruimte in Boschoord en bij Paard & Erfgoed: “Hier heeft iedereen een stem en daar wordt naar geluisterd. Het is niet dat je iets wordt opgedragen van ‘zó gaan we het doen’. Nee, hier kun je je eigen ideeën en manier van werken inbrengen.”

Niet anders dan anderen

Bekenden uitnodigen? Dat doet Ronald zeker, hij wil het liefst zoveel mogelijk mensen naar Boschoord trekken. Daarom nodigt hij ze uit via Facebook. Maar ook in de persoonlijke sfeer: “Ik heb mijn peetdochter en haar ouders uitgenodigd. Kunnen ze een keer de boerderij zien waar ik werk. En zij is helemaal gek van paarden…” Vorig jaar was dat nog een beetje te vroeg: “Toen heb ik niemand uitgenodigd. Ik had nog niet helemaal grip op mijn emoties. Maar nu voelt het dat dat wel kan”, zegt hij zelfverzekerd. Wat ook bijdraagt aan die zelfverzekerdheid, is de manier waarop er met hem en medebewoners wordt omgegaan, vertelt Ronald: “Wat mij vorig jaar heel erg opviel, is dat je niet wordt afgerekend op het feit dat je hier verblijft. Niet in de voorbereidingen en niet op de dag zelf. Het gaat om Paard & Erfgoed en het zal ze hier een biet zijn wat je in het verleden hebt gedaan.”

Laten zien wat je in huis hebt

Bij de vraag wat hij het leukste vindt aan Paard & Erfgoed, hoeft Ronald geen twee seconden na te denken:De sfeer. Het is niet ‘wij zijn de begeleiders en jullie doen wat wij willen’. Ze laten je heel erg vrij. Tegelijkertijd heb je wel een duidelijke taak, waardoor je kunt laten zien wat je in huis hebt. Dat vind ik heel mooi.”

Die gelijkwaardigheid ervaart hij ook in het contact met de bezoekers: “Je wordt gewoon geaccepteerd, niemand maakt een verschil. Wij zijn gewoon onderdeel van het geheel, net als ieder ander. Dat is heel fijn om te merken.” Dat merkte Ronald onder andere vorig jaar, bij het vertrek van de bezoekers: “Ik ging peilen hoe ze het hadden gevonden. Stuk voor stuk waren ze heel positief: ‘volgend jaar komen we weer!’, heb ik veel gehoord.”

Van ‘tegenpartij’ tot samenwerken met de politie

Wat zouden we missen wanneer Ronald niet meer mee zou werken aan Paard & Erfgoed? Hij denkt even na: “Dat is een goeie…”, en lacht “… sowieso een hoop gezelligheid!”. Hij weet goed wat hij nog meer toevoegt, naast de gezelligheid: “Goede ideeën en vakkennis over elektronica.”

Mooie inzichten heeft hij ook opgedaan in zijn taak als parkeerwacht. Hij en zijn collega-parkeerwachten kregen daarvoor een cursus van de wijkagent. Belangrijk, vindt Ronald: “Want je zit als parkeerwachter in een zekere machtspositie: je laat een auto stoppen.” Maar het meest bijzondere is zijn veranderde relatie ten opzichte van de politie: “De politie is niet altijd de beste vriend geweest van de mensen die hier zitten, ook niet die van mij. En nu leer je met ze samenwerken. Dan merk je dat ze niet alleen maar vervelend zijn”, zegt hij met een knipoog. De politie zette echt in op die samenwerking, merkte Ronald: “De wijkagent gaf aan: ‘We gaan er een gezellig feest van maken. En als er iets is, spreek mij of mijn collega’s aan. Noteer het kenteken, dan gaan wij er naartoe, niet zelf gaan lopen schelden’. Dat was heel goed, omdat mensen hier soms even een kort lontje kunnen hebben.”

Dromen voor de toekomst

Dat korte lontje, dat had Ronald in het verleden ook. Maar dat ligt nu achter hem: “Hier leer je als parkeerwacht hoe je om moet gaan met mensen die niet doen wat jij wilt. Dat je vriendelijk moet blijven maar tegelijkertijd ook duidelijk je grenzen moet stellen.” Het is mooi om daarin ook behulpzaam te zijn, vindt Ronald: “Wanneer er bijvoorbeeld oudere mensen zijn die slecht ter been zijn, dan zeg ik ‘ik zorg ervoor dat u vooraan kunt parkeren, dan hoeft u niet zover te lopen’.”

Dit alles helpt hem een stap verder naar wat hij in de toekomst graag wil: “Het liefst huisje, boompje, beestje. Qua werk twijfel ik nog tussen werken in de zorg of als BOA (Buitgengewoon Opsporingsambtenaar). In ieder geval omgaan met mensen. Misschien wat gek om te zeggen over jezelf, maar dat kan ik goed.” En dat kan hij, dat blijkt wel uit zijn inspanningen voor Paard & Erfgoed en uit de manier waarop hij in een gesprek afstemt op de ander. De tekenen voor de toekomst zijn goed…

X

Paard & Erfgoed

Copyright: de inhoud en afbeeldingen gepubliceerd op deze website mogen niet zonder toestemming gebruikt worden.